Pinksoup met sliertjes

Overpeinzing

Zóveel prachtige stemmen in Nederland - en toch ben ik bang dat ze vanavond weer vals blijken te zingen...

Something completely different...

Natuurlijk komen er nog uitgebreide verslagen van het navelstaren, de puzzelstukjes die in elkaar vielen en het toeval dat niet bestaat. Maar eerst even iets héél anders.
Tussen al het bezinnen door was er de afgelopen week ook werk aan de winkel. Onderzoek, overleg, het leggen van contacten, het bespreken van mogelijkheden. Maar nu ligt er een concreet resultaat.
Voor mij en mijn 'partner in crime' zit het werk er even op. Héél even waarschijnlijk, want het overleg blijft en er gaat nog flink aan de weg getimmerd worden. Maar vandaag en morgen nemen we rust - en laten we graag het (teken)werk aan jullie over!

Kiekeboe!

Ja ja, ik ben er nog hoor!
Ik was alleen even in retraite. Soms heeft een mens dat nodig. Weer eens helemaal opnieuw focussen, doelen voor ogen halen, koers bepalen, bedenken welke keuzes er voor je liggen en wat je wél en niet zou wensen voor de nabije en verderliggende toekomst.
Dus ik was twee weken helemaal zen. Teruggetrokken in mezelf, in een klein wereldje gevuld met muziek, kleur, woorden en gevoelens. Twee weken waarin ik een heerlijke rust hervond.
Tót dat telefoontje vanochtend. Dat verstoorde opnieuw de balans - maar nu op een heel positieve manier...
IK HEB DE BAAN!!! JOEPIE!!!

Waar ben ik?

Het wil de laatste tijd niet zo lukken met de logjes. Het wil niet zo lukken met wat dan ook... Ik ben mezelf een beetje kwijt geraakt.
De rek is er behoorlijk uit door al het geworstel om het hoofd boven water te houden en niet weg te zakken in de modderige poel van het grote niks.
Is dat erg? Hmm. Leuk is het niet, maar ik zie het als een fase die ik even dóór moet. Komt wel weer goed. Ik ben een duikelaartje dat altijd weer overeind komt. Soms met een nieuw butsje of deukje, maar dat zijn de littekens van het leven waar een mens uiteindelijk alleen maar mooier van wordt. Alleen vergt het watertrappen op dit moment zoveel energie dat er weinig ruimte overblijft voor andere dingen. En omdat ik niet zo van klaaglogjes houd, schrijf ik in zo'n periode maar liever niets. Dat komt vanzelf wel weer. En misschien wel eerder dan ik zelf had ingeschat. Er gloort alweer licht aan het eind van de tunnel: de banenmarkt heeft een snel en onverwacht gunstig resultaat opgeleverd. Over twee weken heb ik een sollicitatiegesprek voor een heel aantrekkelijke baan. Bedrijfsbibliothecaresse. Best grappig, want dat is ook de functie waarin ik ooit, in een grijs verleden, mijn professionele leven begonnen ben.
Dus even geduld allemaal. En vooral heel hard duimen. Volgens mij ben ik op de terugweg. Upwards and onwards!

15:03

15:03-180510: Thuis aan het voorbereiden

Morgen ga ik naar de regionale banenmarkt. Ik heb er zin in, want het is op een mooie locatie even buiten de stad en de route voert grotendeels langs de Alzette. Met het verwachte mooie weer wordt dat dus een lekkere wandeling - en wie weet wat het me nog aan kansen oplevert. Om potentiële werkgevers te overtuigen van mijn capaciteiten, heb ik mijn CV maar weer eens geactualiseerd en er een flink aantal exemplaren van in mijn pink 'groene' tas gestopt. Je weet maar nooit waar het toe leidt!

15:03

15:03-170510: Ettelbruck, Rue de Warken

Hoop en desillusie in één beeld? Wie zal het zeggen... Feit is dat het linkerhuis wordt opgeknapt. Dat is te zien aan het biljet met de rode stip voor het raam, hét teken dat er met toestemming van de gemeente verbouwd wordt. Het buurhuis staat sinds kort te koop. Ook in Luxemburg heeft de financiële crisis gevolgen. De werkloosheid stijgt en het aantal borden met 'à vendre' of 'à louer' is nog altijd groeiende. En dat in een van de rijkste landen van Europa...

15:03

15:03-160510: Thuis aan het plannen

Woensdag wordt een drukke dag. Afgelopen week vielen er twee uitnodigingen in mijn brievenbus. Eentje van het ministerie van Arbeid, voor een regionale banenmarkt speciaal voor vijftigplussers. En eentje van de afdeling 'noord' van de dierenbescherming, die op zoek is naar vrijwilligers. Gelukkig zijn de bijeenkomsten niet gelijktijdig, zodat ik overdag kan kennismaken met potentiële werkgevers en 's avonds kan informeren of ik wellicht iets kan betekenen voor de dierenbescherming. Wie weet kom ik over een paar maanden tijd te kort door al die nieuwe activiteiten!